Bordeaux geschiedenis

De Gallo-Romeinse dichter Ausonlus schreef al in de 4de eeuw, dat Bordeaux zijn naam dankt aan de faam van zijn wijnen. In die tijd was bordeaux al een belangrijk handelscentrum. De welvaart, die hier mee samen hing, ging geheel na de val van het Romeinse rijk verloren.

In de 12de eeuw kreeg de Graaf van Anjou en tevens Koning van Engeland als bruidschat van Eleonoira van Auitanië het zuidwesten van Frankrijk. Dankzij een aantal voorrechten en beschermende maatregelen groeide de Bordeauxstreek gestadig. Tot de 15de eeuw was er een export van duizenden vaten wijn, die jaarlijks naar Engeland werden verscheept. De Engelsen noemden deze wijnen "Clairets", vanwege hun lichte kleur.

Lodewijk de XI gaf na de 100-jarige oorlog, waarin de Engelsen verslagen werden (1453) de Bordeauxstreek zijn door Engelsen afgenomen rechten terug.

In de eeuwen die hier op volgden, vestigden zich vele handelshuizen op de kaden van de haven van Bordeaux. De kwaliteit van de wijnen werd steeds beter en beter, met in 1793 de eerste wijn dien gebotteld werd voor opleg: Château lafite.

Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling in 1855 kwam er de beroemde classificatie van de Médoc en Sauternes.

In 1878 kreeg ook hier de druifluis een greep op de wijnstokken, maar door de enting op Amerikaanse stammen herstelde de glorie van wijnmaken zich snel.

In de 20ste eeuw kwamen er nieuwe classificaties voor Saint-Emilion, Graves en de Crus Bourgeois van de Médoc.

Op dit moment is de Bordeaux een van de toonaangevende wijngebieden van de wereld, met grote naam en faam.